Pierwsza wada to brak obsługi Wi-Fi Alliance Draft-N1 / 802.11n. W sieciach domowych, gdzie wymienia się często między komputerami pliki po kilka Gigabajtów, każde dodatkowe 50Mb/s bardzo dużo znaczy, szczególnie w przypadku sieci bezprzewodowych.

Druga sprawa, że dostarczany przez Acera Atheros sprawia ogromne problemy w systemie operacyjnym Hackinotsh („mniej” wspierania przez Apple wersja ich flagowego produktu: OS X). Prezentowana karta Intela praktycznie „z pudełka” działa w wyżej wymienionym systemie (oczywiście nie sprawia też problemu w produktach Microsoftu, czy dystrybucjach Linuksa).

Atheros AR5007EG kosztuje około 70zł, można czasem znaleźć tańsze, używane karty.Parametry:

• Wymiary (H x W x D): 50.95 mm x 30.00 mm x 3.30 mm
• Masa: 7.2g
• Przystosowana do pracy z systemami dwu- i trzyantenowymi
  Wyłączanie transmisji: sprzętowe i programowe
• Interfejs: Mini Card PCIe
  Wspierane systemy operacyjne: Microsoft Windows 2000, XP 32/64-bit, Vista 32/64-bit
• Kompatybilność: 802.11a, 802.11b, 802.11g, WMM, WPA, WPA2, Wi-Fi Alliance Draft-N1 i 802.11n
• Architektura: Infrastructure lub ad hoc (peer-to-peer)
• Protokoły bezpieczeństwa: WPA and WPA2, 802.1 X, LEAP, EAP-TLS, PEAP-TLS, and PEAP-MSCHAPv2*
• Protokoły szyfrowania: CKIP, TKIP, 64-bit i 128-bit WEP (dla 802.11a/b/g), AES-CCMP (dla 802.11a/b/g/n)

Na koniec informacja dla „kolekcjonerów zagubionych pakietów” – karta jest delikatnie mówiąc „mało przyjazna” dla trybu „monitorowania”, czy „wstrzykiwania pakietów”. Wymaga np. wiedzy dotyczącej kompilacji jądra i konfiguracji Linuksa.

Co takiego zbudował pomysłowy Dobromir? Jest to przystawka do roweru, umożliwiająca korzystanie z netbooka w czasie jazdy…

Jakość wykonania „podstawki” pozostawia wiele do życzenia (więcej zdjęć na instructables.com). Dla kogo więc będzie przydatny taki gadżet?

• dla tych, co chcą stracić zęby na kilka sposobów:
  • podczas jazdy tak zapatrzeć się w ikonki na pulpicie, że wykonać wzorowe salto przez kierownicę, kończąc figurę sportową  na konstrukcji twardszej od kości i wytrzymalszej od skóry,
  • zostać „wysiodłanym” przez nadlatującą dłoń ręki, która ma w bicepsie 56cm a jej „właściciel” dorabia sobie po parkach pozbawiając innych ich własności,
• dla tych, którzy na rower chcą koniecznie zakładać kawałek tektury, drutu i gumki od majtek i budzić podziw/zdziwienie/niesmak/śmiech* przechodników,
• dla tych, którzy chcą podziwiać fanstastyczne wzory, jakie powstają na popękanej matrycy LCD,
• dla tych, którzy chcą mieć zabawę z „Kropelką” przy układaniu puzzli 3D  z obudowy netbooka…

Tak na marginesie – rozumiem jeszcze montowanie laptopa/netbooka w samochodzie (ma to swoje uzasadnienie), ale w przypadku roweru chyba jednak lepiej zainwestować w mniejsze urządzenie, tak z ekranem około 3.5cala.

Moda na telewizję wysokiej rozdzielczości zaczęła się całkiem niedawno. Standardów jest kilka, różne marketingowe nazwy, skróty mieszają w głowach konsumentom – ulotki naszpikowane są skrótami typu „Full High-Definition”, tryb progresywny, PAL, HDTV i HWDP (no może bez tego ostatniego, oznaczającego „cHcę Wstąpić Do Policji).

Pełne skrzydła, przy odpowiednio dużym ekranie i nagłośnieniu, system rozwija dopiero przy 1080p, gdzie rysowanych jest 1080 linii w poziomie bez przeplotu – oznacza to rozdzielczość 1920 × 1080 (czyli 2073600 pikseli) wyświetlanych 25 razy na sekundę dla standardu PAL. Dla celów kina stosuję 1080p24. Zainteresowani rozszyfrowaniem części niuansów tego zagadnienia mogą zapoznać się np. z artykułem  „HDTV – Fakty i mity na temat 1080p„

Wracając do tematu Aspire One – jak więc zmusić naszego „malucha” do pracy z tak wymagającym trybem graficznym? Potrzebna będzie modyfikacja  a dokładniej dodanie akceleratora graficznego (ciekawe, ile osób jeszcze pamięta moc domowego peceta w grze Quake2  po dodaniu karty 3Dfx VooDoo?).

Firma Broadcom, znana chyba najbardziej z produkcji kart sieciowych, wyprodukowała także układ  BCM70012, będący dekoderem sprzętowym obsługującym wideo 1080p! Ogólna specyfikacja tej płytki, którą można umieścić w  slocie PCI-e Aspire One przedstawia się następująco:

• H.264/AVC HP at L 4.1 1080p/1080i, 40 Mbps,
• SMPTE VC-1 AP at L 3 1080p/1080i, 40 Mbps,
• WMV9 (VC-1 SP and MP),
• MPEG-2 MP @ ML and MP @ HL,
• wsparcie dla QVGA Full HD (1080p),
• odtwarzanie dysków Blu-ray.

Moim zdaniem dość imponująco. Na chwilę obecną oficjalnie wsparcie dla technologii netbooków przedstawiła tylko firma HP (opcja do Mini 110XP). Są jednak fascynaci, którzy „pomogli” zadomowić się akceleratorowi na pokładzie standardowego AOA150.

Użytkownik Terracode po wydaniu 40USD na zakup BCM70012 przedstawił na swoim blogu dokładny sposób, jak wykonać modyfikację. W artykule jest także opis wymiany dysku SSD, jednak interesuje nas bardziej to pierwsze…

Problemem może być to, że należy zastąpić kartę WiFi nowym układem – bardziej zaawansowani użytkownicy mogą „wyprowadzić” dodatkowy slot PCI-e (np. w wolnej zatoce, jak ktoś nie ma modemu HSDPA).

Nie ma się co oszukiwać – trzeba umieć posługiwać się śrubokrętem (niektórzy użytkownicy są już wprawieni w boju, jeżeli chodzi o rozkręcanie Aspire One. Na naszej stronie i forum pojawiały się już nie raz instrukcje traktujące w tym temacie, Terracode podaje ten link.  Co do dodatkowego złącza PCI-e warto zajrzeć tutaj.

Jak już się uporamy ze śrubkami, złączami i montażem, pora na testy:

Odtwarzacz VLC
(standardowe odtwarzanie na Aspire One bez akceleratora)

Odtwarczacz TMT video player
(zainstalowana karta BCM70012)

Więcej można poczytać na stronie terracode.com.

Dla przypomnienia – ekran dotykowy to technologia, która umożliwia komunikację z urządzeniem typu PDA, telefon, czy netbook za pomocą kontaktu fizycznego z ekranem. Technologia stała się najbardziej popularna dzięki firmie Apple i aparatowi iPhone (wcześniej korzystali z niej użytkownicy palmtopów).

Dzięki jednemu z dystrybutorów ekranów dotykowych na ebay.com można zobaczyć bardzo przydatne tutoriale dotyczące montażu – może to się także przydać np. jako dokładna instrukcja demontażu AA1 D150:

część 1

część 2

część 3

część 4

Możliwości zestawu to:

• dobre czasy „odpowiedzi” ekranu (mniejsze, niż 10ms),
• dobre parametry transmitancji (swego rodzaju sprawności) na poziomie większym, niż 85%,
• 3 dodatkowe (wewnętrzne) porty USB,
• wsparcie dla Windowsa, MAC i Linuksa.

Zestaw montażowy jest kompletnie wyposażony, tj.:

• Touch Screen (panel dotykowy),
• Touch-Hub kontroler EETI www.eeti.com,
• złącze dla huba x1,
• złącze dla kamery  x1,
• złącza USB x2,
• gumki-amortyzatory x4,
• instrukcja,
• płytka ze sterownikami.

Ten sam producent oferuje zestawy dla urządzeń 8.9”: Eee PC 900 , Eee PC 901, Dell Mini 9,  Lenovo S9. Dla 10-calowych: Eee PC 1000/1000H/1000HD,  MSI Wind U100, Samsung NC10,  Lenovo S10

Na ebay.com cena zestawu dla Acer Aspire One D150 wynosi 99USD.

Pierwsze wido dotyczy wyżej wymienionych głośników.  Użytkownik o bardzo głębokim, filozoficznym pseudoniomie   „HotOnYourTrail„  postanowił podmienić „piszczałki” z Aspire One na te znalezione w laptopie HP z serii 6000 (można je dostać w serwisach aukcyjnych). Po drobym „przycięciu” pasują one do Aspire One a poprawa dźwięku jest znacząca (film z racji jakości tego nie pokazuje, jednak słyszałem lepsze nagranie i da się to odczuć – chociaż grają troszkę ciszej):

Drugi film przedstawia jak zrobić z netbooka zwykły, „stacjonarny” komputer – nie trzeba do tego magicznych stacji dokujących.  Nie ma się co oszukiwać – przy komputerze z małym ekranem nie da się raczej spędzić 12 godzin, może to być byt męczące. Użytkownik pokazał grantmp pokazał, że podpięcie klawiatury, myszki i monitora obsługującego duże rozdzielczości to raczej nie problem, a miejsca na biurku zostanie bardzo dużo:

źródło: youtube.com

Nie da się ukryć, że najprostszym rozwiązaniem jest skorzystanie z jednego z dostępnych portów USB. Faktem jest, że jeden zostanie zajęty, ale należy być pozytywnej myśli – jeszcze dwa będą wolne… Są oczywiście inne możliwości, jak np. montaż kawałka elektroniki wewnątrz obudowy (niebezpieczne zabawy z lutownicą), ale gra raczej nie jest warta świeczki.

Wybór zależy od tego, jaką kwotą dysponujemy – na Allegro można już dostać „dongla” za 5.5zł, jednak jest on praktycznie wielkości pendrive i jest to niepraktyczne – przy wielkości AA1 i np. tym, ze często jest trzymany na kolanach będzie bardzo prosto o wyłamanie portu USB (złącza umieszczone są po bokach obudowy, nie ma żadnego z tyłu pod ekranem, jak w niektórych laptopach.

Zdecydowałem się więc na jeden z tych reklamowanych jako „najmniejszy bluetooth na USB na świecie”.
Kolejnym kryterium wyboru była wersja 2.0 protokołu i  możliwość pracy w technologii EDR – jak gdzieś kiedyś wyczytałem, tego typu urządzenia nie mają potrzeby instalacji dodatkowych sterowników zarówno w Windows XP/Vista, jak i dystrybucjach Linuksa.
Wybór padł na urządzenie kosztujące 18zł (cena łączna z przesyłką).

Co podaje sprzedawca na Allegro:

• Specyfikacja Bluetooth: v1.1/v1.2/v2.0 EDR
• Częstotliwość pracy: 2.4GHz
• Czułość odbiornika -89dBm
• Przepustowość: 3Mbps
• Zasilanie 5V z portu USB
• Obsługa 79 kanałów, w przedziałach 1MHz
• Temperatura pracy: -20 – +75 C
• Kompatybilność ze standardem USB 1.1/2.0
• Urządzenie posiada zintegrowaną antenę
• Wielkość: 18 x 22 x 7 mm
• Współpraca z Windows XP, VISTA
• Adapter jest nowy, fabrycznie zapakowany.
• W zestawie znajdują się: Adapter USB Bluetooth 100m dla Windows Vista, XP (nie wymaga sterowników).

Bluetooth przyszedł listem poleconym w rozsądnym czasie, opakowany w oryginalne pudełko (oczywiście Made in China).
Wielkość rzeczywiście imponująca – na zdjęciu w porównaniu z moneta 5-groszową.Na uwagę zasługuje brak załączonej płyty CD ze sterownikami.

Po umieszczeniu w porcie USB zostałem sprowadzony na ziemię – spodziewałem się, że cała srebrna część (wtyk USB) schowa się wewnątrz obudowy a na zewnątrz będzie wystawać tylko plastikowe 4mm. Tak się jednak nie stało, na zewnątrz jest około 8mm:

Po sprawdzeniu nie przeszkadza to, jednak pewien niesmak pozostaje – jak ktoś ma taki bluetooth (z tych, co się „chowają” do końca), proszę dać znać…

Wracając do tematu – trzeba sprawdzić, jak się zachowuje w Windows XP… Po umieszczeniu w porcie USB następuje wyszukanie sterowników w systemie i instalacja – po około minucie dongiel jest gotowy do użycia. W przypadku nastomiast Linux4one automatyczna instalacja następuje tylko na jądrze 2.6.24-22-generic – ale to już temat na inny artykuł…

Arduino Diecimila od kilku miesięcy planował zbudowanie robota z wykorzystnaniem komputera. Na początku miał być użyty Vaio K-13, jednak jego waga wynosząca ~3,5kg skutecznie uniemożliwiała taką konstrukcję. Jak wiadomo, Aspire One waży około 1kg, co umożliwiło zbudowanie mechanizmu, który poradzi sobie z taką wagą.
Do obsługi serwa silników użyto układu H1293d, który posłużył za pomost komunikacyjny pomiędzy portem USB a silnikami. Oprogramowanie obsługuje stany portu USB, co umożliwia ruch do przodu, skręcanie i zatrzymanie pojazdu. Sterowanie aplikacją kliencką (napisaną w Javie) umożliwia także przesłanie (poprzez WiFi) obrazu z kamery internetowej.

Autor jest wyraźnie zadowolony ze swojego projektu (zaznaczając, że planuje dalszy rozwój robota). Ze znanych problemów wymienia braki konstrukcji takie, jak:

• robot nie może jeździć do tyłu,
• mało stabilne mocowanie netbooka,
• trzeba korzystać z dwóch aplikacji jednocześnie (obsługa kamery i ruchu),
• skomplikowane sterowanie.

Planowane jest:

• możliwość jazdy do tyłu,
• czujnik odległości,
• sterowanie prędkością poruszania,
• możliwość sterowania z iPhone, lub Wii nunchucku,
• lepsza konstrukcja robota,
• obsługa za pomocą jednego programu.

Podziwiam zacięcie konstrukcyjne autora – z racji problemów językowych nie mogę się doszukać informacji, czy Arduino jest fascynatem/amatorem, czy też jest np. studentem kierunku technicznego (władam tylko językiem polskim i angielskim). Faktem jest natomiast, że zastosowany 16-sto nóżkowy scalak (kosztujący około 2zł) jest raczej prosty w oprogramowaniu – studenci AiR z Politechniki Wrocławskiej pewnie się śmieją z tego typu ‘składaków’.

Polecam także zapoznać się z projektem ER1 (Personal Robot System).

Na koniec odrobina humoru w temacie
(kliknij obrazek, aby go powiększyć):

Tak na wstępie, czy uwierzysz czytelniku,
że na zdjęciu poniżej jest Acer Aspire One po „dobrych modyfikacjach”?

Czytelnicy, którzy chociaż trochę znają historię komputeryzacji mają pewnie wyrobione zdanie na temat wizjonerskiego podejścia firmy Microsoft do technologii przyszłości. Bill już w 1981 roku przewidział, że „640kB pamięci wystarczy każdemu”, internet nie ma przyszłości (niech tam sobie Netscape robi tą jakąś głupią przeglądarkę), czy konsole do gier to chwilowy zachwyt i nie ma co się zajmować tym rynkiem.
Podobnie też „okienkowe” wróżki popisały się około sześć lat temu, kiedy to „tableto-friendly” wersja Windowsa XP miała zrewolucjonizować przemysł, doprowadzając do dominacji tego typu komputerów nie później, niż do 2006 roku.

Jaka jest rzeczywistość? Na chwilę obecną laptopty z ekranem dotykowym to nieznaczny procent udziału rynku a ich ceny odstraszają skutecznie pana Kowalskiego. Nie można oczywiście powiedzieć, że zupełnie nie ma zbytu – idąc do knajpy na piwo lepiej wyposażony klub będzie miał właśnie taki ekran do obsługi zamówień, czy przeróżne sterowniki przemysłowe, medyczne są wyposażone w „gładziekran” (na poczekaniu wymyśliłem to określenie, no przecież trzeba dbać o język ojczysty…).
Powodów braku zbytu na takie komputerów może być kilka.  Po pierwsze wygoda i sens technologii – najważniejszą funkcję upatrywano w rozpoznawaniu pisma ręcznego. To, że technologia potrzebuje jeszcze dużo pracy programistów (podobno w Windows Vista znacząco rozwinięto rozkodowywanie  odręcznych bazgrołów) nie zmienia jednak faktu, że ja osobiście nie czuję wielkiej potrzeby robienia w ten sposób notatek.  Pokolenie użytkowników komputerów zostało wychowane z klawiaturą – ciężko by było to zmienić. bez łagodnego przejścia. Kartę papieru A4 zapisałem odręcznie (takim prawdziwym długopisem…) ostatnio na którymś egzaminie z przedmiotu humanistycznego na studiach (a było to trochę czasu temu). Nie tak dawno wypełniałem (o zgrozo, odręcznie) papiery w banku i ręka bolała po kilku linijkach tekstu – jakim sposobem pisałem wypracowanie na maturze na kilka stron, jest dla mnie zagadką. Nie wspomnę też, że charakter pisma bardzo mi się pogorszył.

Spójrzmy teraz na sposób notowania. Nie wiem, jak Tobie czytelniku, ale mając do dyspozycji podczas wykładu, czy szkolenia tylko komputer (brak notatnika), to,zamiast rysowania po ekranie LCD wybiorę archaiczne klikanie. Są oczywiście plusy młodszej technologii – łatwiej nanieść schemat, czy  zbudować „mapę myśli”.  Świetnie też to się nadaje do prowadzenia szkoleń (laptop podłączony do projektora).

Jak już wspominałem – problemem też był brak odpowiedniego systemu operacyjnego. To, że Windows Vista dobrze sobie radzi nie jest żadnym plusem – popularność i jakość tego OS jest raczej znana, trzeba poczekać rok na Windows7. To, że notebooki tak wyposażone są dużo droższe i bardzo słaba promocja przez producentów są kolejnymi powodami niszowego zapotrzebowania.

No ale coś się ruszyło…  Wielki powrót tej technologii rozpoczął się natomiast (moim zdaniem) wraz z modą na PDA i GPS (te pierwsze nie miały zbyt dużego udziału w rynku), oraz oczywiście muzyczny iPod i jego wersję z z dodatkiem karykatury telefonu komórkowego (iPhone). Ptaszki natomiast śpiewają, że netbooki dostaną touchscreen od producentów. Jedną ze znanych modyfikacji netbooków jest właśnie dodanie ekranu dotykowego (pisałem o tym np. tutaj). Aspire One, Eee PC, czy MSI Wind doczekały się opisów tego typu przeróbki a za relatywnie małe pieniądze można kupić zestawy ‘kitowe’, usprawniające taką rozbudowę. Producenci szybko dostrzegli zapotrzebowanie i jako pierwszy Asustek zapowiedział,  że wzbogaci swoje produkty o odpowiednie ekrany LCD (podobnie też zrobi HP). Jeszcze nie tak dawno wbudowana karta WiFi, czy bluetooth były ekskluzywnym dodatkiem, może podobnie stanie się z ekranami dotykowymi, że będą montowane wszędzie, gdzie popadnie?

Wracając do Aspire One. Jakieś dwa miesiące temu trafiłem na moim zdaniem ekstemalne przerobienie komputera. Na forum forum todoumpc.com użytkownik „stretracer18″ opisał, jak zrobić takie oto cudo:

(kliknij na zdjęcie, aby je powiększyć).

(źródło zdjęć)

Czy przeróbka (poza aspektem ciekawego wyzwania) ma sens ekonomiczny? Jak już pisałem, można kupić zarówno nowe, jak i używane elementy Aspire One. Potrzebna część obudowy to wydatek rzędu 20zł, płytę główną i resztę też znaleźć za cenę o wiele niższą, niż koszt całego netbooka (wiadomo, że z czasem ktoś „siądzie” na swoim komputerze i wystawi na aukcji internetowej uszkodzony egzemplarz, co będzie łakomym kąskiem dla eksperymentatorów).

Ktoś może się zapytać, po co takie coś? Jak ja to wykorzystam? Ja widzę bardzo dużo zastosowań. Przykładem może być nawigacja samochodowa (GPS) z prawdziwego zdarzenia, oferująca multum innych funkcji (wrócę do tematu w kolejnych wpisach z cyklu „Car Stuff”). Mi natomiast się marzy najbardziej „wypasiona” ramka na zdjęcia, mająca wbudowane pobieranie nowych zdjęć z internetu, budzik, radio internetowe, budzik, komunikator internetowy (np. Skype). Takiego typu urządzenia brakuje w …kuchni. Lubię gotować, często towarzyszy mi laptop z wyświetlonym przepisem. Już kilka razy wyobrażałem sobie, że nad blatem mam właśnie taki komputerek, który mając dostęp do internetu jednocześnie posłuży za radio (mieszkam poza RP, więc słucham polskojęzycznych stacji przez internet), VOIP (Skype), czy odtwarzacz filmów. Można tak pewnie jeszcze długo wymyślać, ja przynajmniej mogę rzucać pomysłami, jak z rękawa. Drażni mnie natomiast kulejąca obsługa głosowa i w tym kierunku powinno być też rozwijane oprogramowanie (żeby kaszlnięcie nie było interpretowane, jako uruchomienie systemowego kalkulatora).

Zapraszam do dyskusji.