Pierwsze wido dotyczy wyżej wymienionych głośników.  Użytkownik o bardzo głębokim, filozoficznym pseudoniomie   „HotOnYourTrail„  postanowił podmienić „piszczałki” z Aspire One na te znalezione w laptopie HP z serii 6000 (można je dostać w serwisach aukcyjnych). Po drobym „przycięciu” pasują one do Aspire One a poprawa dźwięku jest znacząca (film z racji jakości tego nie pokazuje, jednak słyszałem lepsze nagranie i da się to odczuć – chociaż grają troszkę ciszej):

Drugi film przedstawia jak zrobić z netbooka zwykły, „stacjonarny” komputer – nie trzeba do tego magicznych stacji dokujących.  Nie ma się co oszukiwać – przy komputerze z małym ekranem nie da się raczej spędzić 12 godzin, może to być byt męczące. Użytkownik pokazał grantmp pokazał, że podpięcie klawiatury, myszki i monitora obsługującego duże rozdzielczości to raczej nie problem, a miejsca na biurku zostanie bardzo dużo:

źródło: youtube.com

Użytkownik linkeses na YouTube umieścił film, który pokazuje, że na Aspire One można całkiem sensownie pograć na nudnych zajęciach, czy spotkaniu firmowym:

Arduino Diecimila od kilku miesięcy planował zbudowanie robota z wykorzystnaniem komputera. Na początku miał być użyty Vaio K-13, jednak jego waga wynosząca ~3,5kg skutecznie uniemożliwiała taką konstrukcję. Jak wiadomo, Aspire One waży około 1kg, co umożliwiło zbudowanie mechanizmu, który poradzi sobie z taką wagą.
Do obsługi serwa silników użyto układu H1293d, który posłużył za pomost komunikacyjny pomiędzy portem USB a silnikami. Oprogramowanie obsługuje stany portu USB, co umożliwia ruch do przodu, skręcanie i zatrzymanie pojazdu. Sterowanie aplikacją kliencką (napisaną w Javie) umożliwia także przesłanie (poprzez WiFi) obrazu z kamery internetowej.

Autor jest wyraźnie zadowolony ze swojego projektu (zaznaczając, że planuje dalszy rozwój robota). Ze znanych problemów wymienia braki konstrukcji takie, jak:

• robot nie może jeździć do tyłu,
• mało stabilne mocowanie netbooka,
• trzeba korzystać z dwóch aplikacji jednocześnie (obsługa kamery i ruchu),
• skomplikowane sterowanie.

Planowane jest:

• możliwość jazdy do tyłu,
• czujnik odległości,
• sterowanie prędkością poruszania,
• możliwość sterowania z iPhone, lub Wii nunchucku,
• lepsza konstrukcja robota,
• obsługa za pomocą jednego programu.

Podziwiam zacięcie konstrukcyjne autora – z racji problemów językowych nie mogę się doszukać informacji, czy Arduino jest fascynatem/amatorem, czy też jest np. studentem kierunku technicznego (władam tylko językiem polskim i angielskim). Faktem jest natomiast, że zastosowany 16-sto nóżkowy scalak (kosztujący około 2zł) jest raczej prosty w oprogramowaniu – studenci AiR z Politechniki Wrocławskiej pewnie się śmieją z tego typu ‘składaków’.

Polecam także zapoznać się z projektem ER1 (Personal Robot System).

Na koniec odrobina humoru w temacie
(kliknij obrazek, aby go powiększyć):

O ekranie dotykowym w Aspire One pisałem (nie licząc forum) co najmniej trzy razy:

1. Ekran dotykowy do Aspire One i EeePC
2. Aspire One – nowości na YouTube
3. Ekran dotykowy w Aspire One

Wyprzedzając pytanie:
w tle leci Sash ft. Stunt – Raindrops (Encore Une Fois),
remiks „Stunt – Raindrops„.

Film wyraźnie pokazuje, że rozmiar netbooka nie ulega dużej zmianie a wystająca część nie przeszkadza w użytkowaniu.

Przydługawy wstęp, który zupełnie nie ma nic wspólnego z tematem strony mamy już za sobą, więc możemy przejść do konkretów – trafiłem na przedziwną reklamę Aspire One, tak tandetną w swojej formie, że aż śmieszną. W reklamie widzieliśmy już praktycznie wszystko – im będzie śmieszniejsza, bardziej obrazoburcza, lub dotykająca jakiegoś tabu, tym większe szanse na sukces. Ta niestety nie jest  materiałem na dobrą promocję „wirusową”, jednak warto popatrzeć, nawet ze względu na postać samej „Złotowłosej” (oby więcej takich bajek…).

Dzisiaj znowu będzie o grach komputerowych. Ja, jako osoba wychowana na komputerach 8-bitowych (szczególnie bliskie mojemu sercu jest ‘małe Atari’) z przeogromną radością co pewien czas ‘odpalam’ emulator komputera 65XE i gram w takie hity, jak „River Raid”, „Boulder Dash”, czy „Montezuma”. W tym artykule nie będę się za mocno rozpisywał co to te emulatory i jakie są błędne informacje na ich temat podawane w prasie (to zostawiam sobie na kolejny wpis), jednak co najważniejsze podpowie Wikipedia:

„Emulator – program komputerowy, który duplikuje funkcje jednego systemu informatycznego w innym, dzięki czemu ów drugi system zwraca te same rezultaty, co pierwszy. Mówimy wtedy, że pierwszy system jest emulowany przez drugi.

Jedną z form emulatorów są programy, które umożliwiają uruchamianie aplikacji na komputerze lub systemie operacyjnym innym niż ten na który zostały napisane np. uruchomienie emulatora Amigi w systemie operacyjnym Windows, czy emulatora konsoli do gier Nintendo w systemie Linux. Oczywiście, emulatory są tak programowane, aby jak najdokładniej potrafiły ‘udawać’ emulowaną maszynę z lepszym lub gorszym efektem (są np. trudności z poprawnym oddaniem palety barw, czy dźwięków oraz z obsługą urządzeń zewnętrznych takich jak np. pady jednak wiele emulatorów posiada praktycznie 100% zgodność z oryginalną maszyną).”

Znalazłem ciekawy przykład działania kilku emulatorów na Aspire One.  „Project64″ pozwala uruchamiać gry pisane dla Nintendo 64, „ePSXe” dotyczy konsoli Sony PlayStation (PSX), Nestopia to Nintendo/Famicom, natomiast Gens32 to genialny emulator SEGA Genesis/Mega-Drive/Sega-CD/Mega-CD/32X. Do prezentacji został użyty też… bezprzewodowy kontroler z XBOX 360. Miło popatrzeć na kultowe gry typu Tekken3, albo Mario64.

Hipokryci jęczą, że „za naszych czasów to grało w pikuty, albo bawiło na podwórkowym trzepaku” – tam też można sobie było zrobić krzywdę. Dzisiaj dzieciaki spędzają mnóstwo czasu przy komputerze rozmawiając przez komunikatory, blogując, czy właśnie grając. No i nie ma nic w tym szkodliwego do momentu, jak jest to robione rozsądnie, pod jakąś tam podstawową kontrolą rodziców w co się bawią dzieciaki (tutaj mała uwaga: małe , białe kółko z liczbą 18 na okładce „GTA” nie oznacza, że grę przechodzi się w 18 godzin – są tam sceny morderstw, gwałtów i rozbojów). Sam pamiętam, jak przy „małym Atari” potrafiłem przesiedzieć trzy dni (z przerwami na toaletę, bo jadłem przy komputerze) i potem wszystko widziałem w czarno-białych kolorach).

Rozrywka komputerowa to idealny sposób zabicia nudy tam, gdzie musimy być obecni, ale nie musimy „uczestniczyć w wydarzeniach” (nudny wykład o 7.35 rano, czy comiesięczne spotkanie planistyczne w firmie). No i taki netbook to sprawa idealna. Raczej jest oczywiste, że nie pogramy zbytnio w mega-nowoczesne, wymagające małego centrum obliczeniowego hitowe potworki programistyczne (można się spodziewać, że przy okazji następnego wydania gry „Fifa”, albo „Pro Evolution Soccer” producent będzie się chwalił symulacją powiewania włosów na tyłku Ronaldo). Dzisiaj pokażę krótką prezentację gry uruchomionej na Aspire One, która jest typową formą odprężenia, które nie wymaga bynajmniej dużego wysiłku intelektualnego. Po prostu relaks. Chodzi mi tutaj o ‘symulator jazdy na deskorolce’. Seria „Tony Hawk’s Pro Skater” ma prawdopodobnie podobną ilość fanów, jak „symulatory jazdy samochodem”, czy „symulatory gry w koszykówkę”.
Jak widać na załączonym filmie, całkiem przyjemnie i płynnie można pobawić się grą „Tony Hawk 4″.

]]> http://www.aspireone.pl/2008/11/14/gry-komputerowe-2/feed/ 6