“Pojęcia robot używamy też do nazywania autonomicznie działających urządzeń odbierających informacje z otoczenia przy pomocy sensorów i wpływających na nie przy pomocy efektorów” (Wikipedia.pl). Chyba większość z czytelników miało styczność ze zdalnie sterowanymi (drogą radiową, ewentualnie poprzez przewód) zabawkami w postaci samochodzików, czy bardziej wyrafinowanych (np. samolot). Można też pokusić się o wykorzystanie jako pośrednika komunikacji komputer – w tym przypadku może to być Acer Aspire One…

Arduino Diecimila od kilku miesięcy planował zbudowanie robota z wykorzystnaniem komputera. Na początku miał być użyty Vaio K-13, jednak jego waga wynosząca ~3,5kg skutecznie uniemożliwiała taką konstrukcję. Jak wiadomo, Aspire One waży około 1kg, co umożliwiło zbudowanie mechanizmu, który poradzi sobie z taką wagą.
Do obsługi serwa silników użyto układu H1293d, który posłużył za pomost komunikacyjny pomiędzy portem USB a silnikami. Oprogramowanie obsługuje stany portu USB, co umożliwia ruch do przodu, skręcanie i zatrzymanie pojazdu. Sterowanie aplikacją kliencką (napisaną w Javie) umożliwia także przesłanie (poprzez WiFi) obrazu z kamery internetowej.

Autor jest wyraźnie zadowolony ze swojego projektu (zaznaczając, że planuje dalszy rozwój robota). Ze znanych problemów wymienia braki konstrukcji takie, jak:

  • robot nie może jeździć do tyłu,
  • mało stabilne mocowanie netbooka,
  • trzeba korzystać z dwóch aplikacji jednocześnie (obsługa kamery i ruchu),
  • skomplikowane sterowanie.

Planowane jest:

  • możliwość jazdy do tyłu,
  • czujnik odległości,
  • sterowanie prędkością poruszania,
  • możliwość sterowania z iPhone, lub Wii nunchucku,
  • lepsza konstrukcja robota,
  • obsługa za pomocą jednego programu.

Podziwiam zacięcie konstrukcyjne autora – z racji problemów językowych nie mogę się doszukać informacji, czy Arduino jest fascynatem/amatorem, czy też jest np. studentem kierunku technicznego (władam tylko językiem polskim i angielskim). Faktem jest natomiast, że zastosowany 16-sto nóżkowy scalak (kosztujący około 2zł) jest raczej prosty w oprogramowaniu – studenci AiR z Politechniki Wrocławskiej pewnie się śmieją z tego typu ’składaków’.

Polecam także zapoznać się z projektem ER1 (Personal Robot System).

Na koniec odrobina humoru w temacie
(kliknij obrazek, aby go powiększyć):



 Subskrybuj (FeedBurner)